නුඹ.....

                     හැමදාව හිමිදිරියේ
                    දොළගාව නුඹේ සිතුවම ඇදෙන්න
 මිහිරි හඩින් ඒ ගිතය අසන්නට
මං කරපු මදි ද හිතෙනවා මේ නිමිනේ....
    ඔයත් එක්ක මම හිටිය කාලේ
තාමත් ඒ කරපු ආදරය සිහිවේ
 සිහිනයක් වි නෙතු රැදුන දවසේ
 නුඹේන් වෙන් වෙන්න සිත නැනේ ආයේ....

(නො)පැතුවා

ආදරයක් මා පැතුවා

එය වරෙම මා දමා ගියා....

හිනයකින් මා නුඹ සෙව්වා

එක වරෙම ඒ බොදවුණා....

මුවගින් හිනාමල් පිබිදුවා

නුඹ නැති නිසා පරවුණා....

සතුටක් දැනෙයි දෝ සිතුනා

දුකක් ඇවිත් මා හැඩවුවා....

කෙනෙක් මා අත ගනියි දැයි බැලුවා

තනිකම නිසා එය නැතිවුණා.....

අල්ලගන්න අමාරු ඩොලර්

 

දගකාරකම් හිත් ඇතුලේ

කැලැත්තෙන ආදරය

තට්ටු හතක මාලිගාවක

සිරියහ වාගේ

කරන දගකාරකම්

කියන කටකාරකම් 

අත්තෙන් අත්තට පනින 

එක අතකටවත් අහුනොවෙන

ඩොලර් කොල වාගේ...

තනිකම....

මුළාව

කරපු අකුසල් වහා ගැනිමට
විහාරේ මළුවට ගියාට
මල් පහන් පුදා
තුණුරුවන් වැන්දාට
පසක් වේවිද
ඔබට මොක් පුර.....?

පැමීණිම..

බලා ඉන්නම්
සසල හදවත
යන්න ගිය නුඹ
එනතුරා...
ආපු දිනයක
ළංව ඉන්නම්
හදින් සැමදා
පැතු නිසා..

අරුන්දති මෙහෙට එන්න............

අරුන්දති සද කුමරිය 

මෙහෙට එන්න..මෙහෙට එන්න..

විශාඛයේ දොර අරින්න

මෙහෙට එන්න

පවනැල්ලක සිසිල ඔවා

ආදරය දැන් විසල් වෙලා

සුසුම් අතර දගකරන්න

මෙහෙට එන්න...මෙහෙට එන්න

පිනි වැස්සේ පිනි පොදවැල් 

දසත හමා කෙමින් වැටි..

අනෝ වැහිපොද නොව

තෙමි යන්න..මෙහෙට එන්න..

  විසිරගියත් ආදර දිය

එකතු කිරමු එකතු වෙලා

විශාකයේ දොරෙන් එහා ලොවට

හනික යන්න... මෙහෙට එන්න....

පියමනින් අපේ ලොවට

..............මෙහෙට එන්න...............

ආ ද ර ය . . . .

ආදරය පවනෙ රැව් දේ
ඡිවිතයට සුසුමෙන් රැදුනේ
ඔබගේ රුව මා හද ඇදුනේ
නෙතගින් ඔබ එය මට පිදුනේ

ආදරයෙන් මත් විලා ඔබ උන්නා
ඒ ආදරේ හිමිකරුවා මම වෙන්නා
ඡිවිතයෙන් අපි දෙන්නා එක් වන්නා
සොදුරු සිතුවම් මහා හද ඇතිවන්න............

ඔය රුව

  කතා බහක් නැති
සිනහා පොදක් නැති
ඔය රුව දැන් මලානිකයි
දෙනෙත් යුගල් දැන්
අඹරට දිගුකර
බැල්මක් හෙලන්න මා දෙස බලා
නෙතගේ ඇදි රුව
හරිම සුන්දරයි..............
හරිම පිවිතුරැයි...............
කියන්න ඔය හිතෙ ඇති
සියලු සිතුවිලි......

සිහිනයෙන් පැයු සිතුවිල්ල

සුසුම් හැගුමක
පාවීගිය මා සිත
ඇදුනේ ඔය දෙනෙතට
අහඹුවක් වගේ.....
බැහැ ඉවතට ගන්නට
ඔය නෙත නොබලාම.....
මා දෙනෙත.......
එසුන්දර රුවට සම කෙනෙකු
මේහි නැත .......
එතරම් සුන්දරයි මා හට

පුංචි සිත් අඹරට
වදින සිත් ඉම
මහ මෙරක් වගේ
අරුමක් වී ඔබ
මගේ දිවියට

සුසිනිදු සද මඩළ
වටා දිළිහෙන තරු පොකුර
තරම් විස්මයක් ඔබ
මා හට...........

අනේ මන්දා

සිහිනයකට පෙම් කරලා
බැහැ  පියවියට එන්න
සිහිනයකින් මත්විලා
දිවියයි පාවිලා
සුසුම් වලින් දගකරලා
ප්‍රේමයටම වහා වැටිලා
සිහියෙන් ම පමණක් ඔබ
කළ ඒ ආදරේට...........
පියවියෙන් ඇවිත් ............
ඒ ආදරයම ..................
මුලා කළා..........
සිහිනය නම් .................
පිස්සුවක්ය.............

වසන්ත සම.....

වස්සානියේ

ඇයුමක් මා කරන්නේ

ශිත අහසෙන් මිදි එන්නට

සුළගේ හසරැල් විදලා
ශිතයෙන් ගල් ගැසුණු
මගේ හිත හදන්න
මද පවනේ වෙලි එන්න
දැඩි ශිතයි මිරිකුණේ ඒකයි

සුර්ය කීරණ පතිත වන්නට

ඔබට යි මේ ඇරයුම්
වෘක්ෂ ලතාවෝ........
පල බර වී
තුරු වැල් හූ.........
දලු ලා වී
ගංගාවෝ පෙළට ගලාවී
ඔබ එන නිසාවෙන්....................

.කුඩුවක මා.............

කුඩුවට වී බලාසිටිමි මා

කව දා හෝ පලායන්නට
ලොකයේ මිහිර විදින්නට

ආසයි මාත් ඇත්තට
ඒත් මා..................
කුඩුවකට වී බලාසිටින්නමි...

ලස්සන තැන් වල
පියඹා යන්නට
ආසයි ඔබ වාගේ
ඒත් මා................

තටු නැති ගිරවෙකි...
බලා හිදි මා දුක් වීලා...........

අහන්නද

එදා මතකයේ

පුංචි කුමරියි අපේ ගමටම

පුංචි ගවුමට

මල් මාල පැළද ඔබ.....

රගන්නේය අප දෙනෙත් අභියස

උඩවැඩියා මල් පොකුරක් සේ

ඔබ පානා හසරැල්.........

පුන් පොදා පායන සද

වැනි සිනා නගන විට ...

ගලා යන ඔබේ කදුළු සේරම

පිසදමන්න ද

පෙර ලෙ සේ...........

ශිතයෙ කුමරියනි

වස්සානේ යි මුලා වී

ශිතයේ පෙම් බැදි කුමරියනි....

කියනු මැන,

කොතරම් දිගු ද කියා..

හදවතේ ගල් ගැසුනු මේ

ශීතය...........

සෙන්ඩලුවාවේ අට්ටික්කා

ගස යට

කැටි ගැසෙන මේ කදුලු

කෙතරම් උණුසුම්ද කියා........

කියන් ඔබ

වස්සානයේ හිනහෙන කුමරියනි..

සුබ පැතුම් අයදමි ඔබ වෙත

කිසි දිනෙක නිම් නොයෙන

මේ ශීතයේ සිට..........

ඔබට මෙන් ඔහුටද...

ඔබ මට නම්.......

විඩාවුන් රැයේ

පාවියන පුලුන්රොදක් සේ

ඔබ මට සුමුදු යි

ගලායන ගංගාවක් සේ

ඔබ හරිම සංකිර්ණයි

හමායන සුළගක් සේ

ඔබ හරිම ප්‍රචණ්ඩයි

කඩා හැලෙන වැස්සක් සේ

ඔබ මට සිසිලයි

කෙතරම් ඔබ ගැන කිව්වත්

නැත නිම නම්..............................

කියන්න..............

කියන්නට කවියක්

හොදයි පද ගණනත්

එහෙත් එහි අරුතත්

යන්නේ පිටතත්

හිත එක්තැන් කරන්න හැදුවත්

බැරිවෙයි ඔය මුහුණ නැගුනොත්

අදින්නට සිතුවමක්

ආසයි ඇත්තට ඔබව බලා.....

නමුත් නැත අවසර බලනනටවත් ඔයරුව

මොනා කරන්නද දුකක් දැනෙනවා දැනෙනවා.....................

උරුමය

අලෝකයට යැයි රැවටී
ඝන අදුරට පෙම් කලාට
රෝස මල් පොකුරක්

යැයි රැවටි.....................

කිඩාරම් මල් සිපගත්තට

එ මලේ පැහැය ඔබට ලැබෙවි

යැයි මලට රැවටි........................

ලස්සන දේ ලං කරගත්තට

නැත එය අප බලාගන්නේ

ඇයි ඔබ මුලාවී...................

කටු අත්තක් තුරුලු කරං

මොනවාද ඔබ කියාවී............

ඔබ ඇයි අයදින්නේ
මා ඔබේ කියා................
නැත කවුරුත් උරුම කරං

කදුල තමයි මට උරුමේ................